Μία γυναίκα, τρία τραγούδια: η ιστορία της Pattie Boyd

«Something» (The Beatles, 1969)

Ο Harrison άρχισε να το γράφει τον Σεπτέμβριο του 1968, την περίοδο των ηχογραφήσεων του «Λευκού Άλμπουμ». Ηχογραφήθηκε από τον Μάιο ως τον Αύγουστο του 1969 και κυκλοφόρησε στο «Abbey Road» στις 26 Σεπτεμβρίου 1969. Βγήκε και σε single, ως διπλή πρώτη πλευρά μαζί με το «Come Together».

Στην ηχογράφηση παίζουν ο John Lennon στο πιάνο, ο Paul McCartney στο μπάσο, ο Ringo Starr στα ντραμς και ο Billy Preston στο όργανο Hammond. Τα έγχορδα τα ενορχήστρωσε ο George Martin. Η πρώτη φράση του στίχου είναι δανεισμένη από τον τίτλο ενός τραγουδιού του James Taylor, του «Something in the Way She Moves». Ο ίδιος ο Harrison έλεγε ότι το φανταζόταν με το ύφος του Ray Charles.

Για ποια γράφτηκε; Εδώ οι πηγές διαφωνούν. Η Boyd γράφει στο βιβλίο της ότι ο Harrison της είπε πως το έγραψε για εκείνη. Ο ίδιος όμως, σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις, το συνέδεσε με μια πιο πνευματική, θεϊκή αγάπη και κάποια στιγμή είπε ότι όλοι απλώς υπέθεσαν πως αφορά την Pattie. Η απάντηση μένει ανοιχτή.

Το τραγούδι έφτασε στο Νο. 1 του Billboard και πήρε βραβείο Ivor Novello το 1970. Είναι από τα πιο διασκευασμένα τραγούδια των Beatles, με εκτελέσεις από τη Shirley Bassey, τον Ray Charles και τον Frank Sinatra. Ο Sinatra το παρουσίαζε στις συναυλίες του ως ένα από τα καλύτερα ερωτικά τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ.

«Layla» (Derek and the Dominos, 1970)

Όσο η Boyd ήταν ακόμα παντρεμένη με τον Harrison, ο Clapton, στενός φίλος του ζευγαριού, την είχε ερωτευτεί. Το «Layla» είναι η εξομολόγηση αυτού του ανεκπλήρωτου έρωτα.

Την έμπνευση για τον τίτλο την πήρε από την ιστορία «Λεϊλά και Μετζνούν» του Πέρση ποιητή Νιζαμί Γκαντζεβί, του 12ου αιώνα. Είναι η ιστορία ενός νέου που τρελαίνεται από έρωτα για μια γυναίκα που δεν μπορεί να έχει. Το βιβλίο του το είχε δώσει ένας φίλος του, ο Ian Dallas. Η Λεϊλά του ποιήματος λειτούργησε ως προσωπείο για την Pattie.

Ηχογραφήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1970 στα Criteria Studios του Μαϊάμι, με παραγωγό τον Tom Dowd, για το άλμπουμ «Layla and Other Assorted Love Songs». Ο Clapton το είχε ξεκινήσει ως μπαλάντα. Σύμφωνα με τον ίδιο, το χαρακτηριστικό riff που το έκανε ροκ το έφερε ο Duane Allman, που συμμετείχε ως καλεσμένος.

Το δεύτερο μισό, το γνωστό κομμάτι με το πιάνο, πιστώνεται στον ντράμερ Jim Gordon. Η Rita Coolidge, σύντροφός του τότε, υποστηρίζει στην αυτοβιογραφία της του 2016 ότι η μελωδία προέρχεται από τραγούδι που είχαν γράψει μαζί. Η πίστωση δεν άλλαξε ποτέ.

Στην πρώτη του κυκλοφορία, σε συντομευμένη μορφή, το τραγούδι έμεινε στο Νο. 51 στις ΗΠΑ. Η ολόκληρη εκδοχή επανακυκλοφόρησε το 1972 και μπήκε στο Top 10 σε Αμερική και Βρετανία. Η ακουστική εκτέλεση του 1992 από το «MTV Unplugged» κέρδισε Grammy.

Η Boyd δεν ανταποκρίθηκε αμέσως. Παντρεύτηκε τον Clapton σχεδόν εννέα χρόνια μετά την ηχογράφηση του «Layla».

«Wonderful Tonight» (Eric Clapton, 1977)

Το τρίτο τραγούδι είναι και το πιο καθημερινό. Ο Clapton το έγραψε το 1976, όσο περίμενε την Boyd να ετοιμαστεί για να πάνε σε ένα πάρτι που διοργάνωναν κάθε χρόνο ο Paul και η Linda McCartney. Η καθυστέρηση, που κανονικά θα έφερνε εκνευρισμό, έγινε τραγούδι.

Κυκλοφόρησε στο άλμπουμ «Slowhand» το 1977, με παραγωγό τον Glyn Johns. Ως single το 1978 έφτασε στο Νο. 16 στις ΗΠΑ και στο Νο. 3 στη Γαλλία. Από τότε έχει διασκευαστεί πολλές φορές, με γνωστότερη την εκτέλεση των Damage που έφτασε στο Νο. 3 στη Βρετανία το 1997.