Μερικές φορές η νέα αρχή έχει διεύθυνση. Μια άλλη πόλη, ένα άλλο σπίτι, μια χώρα όπου κανείς δεν σε ξέρει. Φεύγεις με την ελπίδα ότι, αν αλλάξει το σκηνικό, θα αλλάξει και η ιστορία. Ότι εκεί, μακριά από τις αναμνήσεις και τους ανθρώπους που σε πλήγωσαν, θα μπορέσεις επιτέλους να γίνεις αυτός που ήθελες.
Και για λίγο, πράγματι, συμβαίνει. Οι πρώτες εβδομάδες έχουν μια μαγεία. Όλα είναι καινούργια, οι δρόμοι, οι μυρωδιές, οι φωνές. Κανείς δεν περιμένει από σένα να είσαι κάτι συγκεκριμένο. Νιώθεις ελαφρύς, σχεδόν άλλος άνθρωπος.
Μετά, σιγά σιγά, αρχίζεις να αναγνωρίζεις κάτι οικείο. Η ίδια ανησυχία τα βράδια. Ο ίδιος τρόπος να αποφεύγεις τις δύσκολες κουβέντες. Η ίδια τάση να ερωτεύεσαι ανθρώπους που δεν μπορούν να σε αγαπήσουν όπως θέλεις. Και καταλαβαίνεις κάτι που δεν σου είπε κανείς πριν φύγεις. Ο εαυτός σου χωράει πάντα στη βαλίτσα.
Το βλέπεις και στις καινούργιες σου σχέσεις. Οι άνθρωποι είναι άλλοι, η γλώσσα μπορεί να είναι άλλη, αλλά οι καβγάδες μοιάζουν ύποπτα με τους παλιούς. Τα ίδια παράπονα, οι ίδιες σιωπές, ο ίδιος φόβος να ζητήσεις κάτι. Και αναρωτιέσαι αν φταίει η τύχη σου ή αν υπάρχει ένα κοινό στοιχείο σε όλες αυτές τις ιστορίες. Το κοινό στοιχείο, όσο κι αν δεν μας αρέσει, είμαστε εμείς.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η μετακόμιση ήταν λάθος. Μερικές φορές χρειαζόμαστε απόσταση για να δούμε καθαρά. Ένα καινούργιο περιβάλλον μπορεί να σου δώσει χώρο, ησυχία, ευκαιρίες που δεν είχες. Η αλλαγή όμως που ψάχνεις δεν θα έρθει από τον χάρτη. Θα έρθει από τη δουλειά που θα κάνεις με όσα κουβαλάς, όπου κι αν βρίσκεσαι.
Υπάρχουν και αυτοί που μένουν πίσω. Η οικογένεια, οι φίλοι, που σε αποχαιρέτησαν με ένα «καλή αρχή» και μια κρυφή στεναχώρια. Για εκείνους η δική σου νέα αρχή είναι και ένα μικρό τέλος. Αξίζει να το θυμάσαι όταν βιάζεσαι να κόψεις κάθε δεσμό με το παλιό, σαν να ήταν όλο βάρος. Κάποια από αυτά που άφησες πίσω δεν σε κρατούσαν δεμένο. Σε κρατούσαν όρθιο.
Ίσως λοιπόν η πιο ειλικρινής νέα αρχή δεν είναι να φύγεις μακριά από όσα σε πονάνε. Είναι να τα κοιτάξεις κατάματα. Να καταλάβεις γιατί επαναλαμβάνονται. Να αναρωτηθείς τι από όλα αυτά είναι δικό σου μοτίβο και όχι απλώς κακή τύχη. Αυτό μπορείς να το κάνεις σε μια καινούργια πόλη, αλλά μπορείς να το κάνεις και στη γειτονιά όπου μεγάλωσες.
Ένας καλός τρόπος να το κάνεις είναι να παρατηρείς χωρίς να κρίνεις. Κάθε φορά που ξαναζείς μια γνώριμη δυσκολία, να τη σημειώνεις. Τι έγινε, πώς αντέδρασες, τι φοβήθηκες. Μετά από λίγες εβδομάδες θα δεις το μοτίβο πιο καθαρά από ποτέ. Και ένα μοτίβο που το βλέπεις μπορείς επιτέλους να το αλλάξεις. Μια κουβέντα με έναν ειδικό μπορεί να βοηθήσει πολύ σε αυτό, είτε είσαι στην παλιά σου πόλη είτε στην καινούργια.
Και όταν το κάνεις, τότε ναι, το νέο μέρος θα γίνει πραγματικά μια νέα αρχή. Όχι επειδή άφησες πίσω τον παλιό σου εαυτό, αλλά επειδή του έμαθες να ζει αλλιώς.
Δεν χρειάζεται να φύγεις μακριά για να αλλάξεις.
Χρειάζεται να είσαι παρών όπου κι αν πας.
