Το «I Will Always Love You» είναι ένα από τα λίγα τραγούδια που έγιναν τεράστια επιτυχία δύο φορές, με δύο εντελώς διαφορετικές φωνές. Πρώτα στην κάντρι μουσική, με τη γυναίκα που το έγραψε. Σχεδόν είκοσι χρόνια αργότερα σε όλο τον κόσμο, με μια φωνή που ακόμα θεωρείται από τις σπουδαιότερες της ποπ.
Η Dolly Parton και ο λόγος που το έγραψε
Το 1973 η Dolly Parton είχε ήδη επτά χρόνια συνεργασίας με τον Porter Wagoner, τον τραγουδιστή και παρουσιαστή που την είχε φέρει στην τηλεοπτική του εκπομπή και την είχε κάνει γνωστή. Ήθελε να συνεχίσει μόνη της, όμως η απόφαση δεν ήταν εύκολη. Ο Wagoner ήταν μέντοράς της και η σχέση τους ήταν δεμένη αλλά και τεταμένη.
Έγραψε λοιπόν ένα τραγούδι αποχαιρετισμού. Δεν είναι ερωτικό με τη στενή έννοια. Είναι ένα ευγενικό αντίο σε κάποιον που φεύγεις από κοντά του χωρίς να πάψεις να τον εκτιμάς.
- Ηχογράφηση: 12 Ιουνίου 1973, RCA Studio B, Νάσβιλ
- Κυκλοφορία: Μάρτιος 1974, από το άλμπουμ «Jolene»
- Επιτυχία: Νο. 1 στα κάντρι charts του Billboard τον Ιούνιο του 1974
- Δεύτερη ζωή: νέα ηχογράφηση το 1982 για την ταινία «The Best Little Whorehouse in Texas», ξανά Νο. 1 στην κάντρι. Ήταν σπάνια διάκριση, αφού το ίδιο τραγούδι, με την ίδια ερμηνεύτρια, έφτασε στην κορυφή δύο φορές.
Το «όχι» στον Elvis
Μετά την επιτυχία του 1974 ο Elvis Presley ήθελε να το ηχογραφήσει. Ο μάνατζέρ του, ο συνταγματάρχης Tom Parker, ζήτησε όπως συνήθιζε το μισό από τα εκδοτικά δικαιώματα. Η Parton αρνήθηκε. Έχει πει ότι εκείνο το βράδυ έκλαψε, αλλά κάτι μέσα της της έλεγε να μην το κάνει. Η απόφαση αυτή αποδείχθηκε πολύ σημαντική όταν, χρόνια αργότερα, το τραγούδι έγινε παγκόσμια επιτυχία.
Η Whitney Houston και το «The Bodyguard»
Το 1992 η Whitney Houston πρωταγωνιστούσε με τον Kevin Costner στην ταινία «The Bodyguard». Αρχικά για το φινάλε είχε προταθεί ένα άλλο τραγούδι, το «What Becomes of the Brokenhearted». Όταν φάνηκε ότι δεν ταίριαζε, η υπεύθυνη μουσικής της ταινίας πρότεινε το «I Will Always Love You».
Δύο αποφάσεις έκαναν τη διαφορά:
- Η αρχή χωρίς μουσική. Ήταν ιδέα του Costner το πρώτο κουπλέ να ακούγεται a cappella, μόνο με τη φωνή. Ο παραγωγός David Foster στην αρχή το θεώρησε κακή ιδέα, αλλά δέχτηκε.
- Το τρίτο κουπλέ. Η ίδια η Dolly Parton πρότεινε να μπει ένα κουπλέ του πρωτότυπου που έλειπε από την εκδοχή της Houston.
Η ηχογράφηση έγινε στο Λος Άντζελες την άνοιξη του 1992. Το σόλο σαξοφώνου το παίζει ο Kirk Whalum.
Τα νούμερα της εκτέλεσης της Houston
- 14 εβδομάδες στο Νο. 1 του Billboard Hot 100, ρεκόρ για την εποχή
- Πάνω από 24 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, το πιο εμπορικό single γυναίκας σόλο καλλιτέχνιδας
- 2 Grammy το 1994: Record of the Year και καλύτερη γυναικεία ποπ ερμηνεία
- Το soundtrack του «The Bodyguard» πούλησε περίπου 45 εκατομμύρια αντίτυπα και έμεινε 20 εβδομάδες στο Νο. 1 του Billboard 200
Τι είπε η Dolly
Η Parton έχει πει ότι δεν πίστευε πως το μικρό, λυπημένο κάντρι τραγούδι της μπορούσε να ερμηνευτεί έτσι, και ότι η Houston το έκανε κάτι πολύ μεγαλύτερο από όσο θα γινόταν ποτέ. Έχει πει επίσης, με το γνωστό της χιούμορ, ότι από τα δικαιώματα κέρδισε αρκετά για να αγοράσει το Graceland, το σπίτι του Elvis.
Ένα τραγούδι, δύο νοήματα
Οι στίχοι είναι οι ίδιοι. Στη φωνή της Parton ακούγεται ένας άνθρωπος που φεύγει με ευγνωμοσύνη. Στη φωνή της Houston, μέσα στην ταινία, ακούγεται ο αποχαιρετισμός σε έναν μεγάλο έρωτα. Το ίδιο τραγούδι χωράει και τις δύο ιστορίες.
